سلااااااااااام

دیدید بالاخره برگشتم. شما که خوبید؟؟؟؟ من که حالم خیلی خوبه.

شرمنده انقدر دیر شد. تازه اینم از اصرار شما دوستای عزیز بود وگرنه انقدر امروز فردا می کردم که یه سال طول می کشید.

موضوعات وبلاگ و عوض کردم. فعلا تا چند وقتی حکمتایی از نهج الباغه رو می نویسم تا بعد هم که خدا بزرگه ه ه ه ه ه ه.

از دوستای گلمم که تو این چند وقت برام کامنت می ذاشتن یا میل می فرستادند و من تنها نذاشتند هم ممنون.

یه خبرنامه هم تو وبلاگ گذاشتم. دوستایی که دوست دارن از به روز شدن وبلاگ زودتر با خبر بشن حتما عضو بشن. این طوری منم راحت ترم.

اگه نظری هم دارید بگید حتما جوابتون و می دم.

لحظاتتون قشنگ. موفق باشید...

گزیده ای از حکمت های نهج البلاغه

1.      عاجزترین مردم

ناتوانانترین مردم کسی است که از به دست آوردن دوستان عاجز باشد و ناتوان تر از او کسی است که دوستی را پیدا کند و او را از دست بدهد.

2.      بخشش به اندازه

بخشنده باش نه اسرافگر! حسابگر باش نه ممسک و خسیس!

3.      پیروزی

 پیروزی با حسابگری است و حسابگری با کوشش فکر، و فکر با رازداری.

4.      گذشت

شایسته ترین مردم برای عفو و بخشیدن، تواناترین آنان به کیفر دادن است.

5.      قناعت

قناعت ثروتی است که تمام نمی شود.

6.      زبان

زبان، حیوانی درنده است، اگر رها شود می گزد.

7.      درخواست از نااهل

فوت شدن حاجت، بهتر از مطالبه آن از شخص ناشایسته است.

روزی زیبایی و زشتی در ساحل دریا با دیدار کردند و به هم گفتند: "برویم  و در دریا تن بشوییم." آنها برهنه شدند و در آب شنا کردند.

پس از مدتی، زشتی به ساحل برگشت و لباس های زیبایی را به تن کرد و رفت.

زیبایی نیز از دریا بیرون آمد، جامه ی خویش را نیافت. او از برهنگی خویش بسیار شرمگین بود، ناچار خود را با جامه ی زشتی پوشاند و به راه خود رفت.

و تا همین امروز، مردان و زنان یکی از آن دو را جای دیگری می گیرند.

اما هنوز افرادی هستند که سیمای زیبایی را دیده اند، و او را صرف نظر از جامه اش، می شناسند. بعضی ها هم چهره ی زشتی را می شناسند، و لباس ها، او را از چشم اینان پنهان نمی دارد.

                                                                                                                                                                "جبران خلیل جبران"

دور از منی و شبیه ستارگان و شاخ و برگ اسطوره ی شاعری دور از منی و با این وجود حاضر و بی خبری دور از منی و باز هم ساکت تر، چون لحظه لحظه در خیالمی دور از منی، سراب زیبا و رویای ابدی، نمی توانی بدانی.

اگر می دانستی....